Zbrodniarz i dziewczyna

Tego jeszcze nie było! Michał vel Michaśka, ogolony na łyso
i w bluzie z kapturem? Podróżujący drugą klasą TLK?

Tak, a w dodatku prowadzi śledztwo niczym rasowy detektyw w otoczeniu najprawdziwszych
policjantów,

w szczególności jednego…

Nowa powieść Michała Witkowskiego, autora książek „Lubiewo”,
„Barbara Radziwiłłówna z Jaworzna-Szczakowej”,

„Margot” i „Drwal” to swoista kontynuacja tej ostatniej,
bo w „Zbrodniarzu i dziewczynie” pojawiają się niektóre

postaci z „Drwala”. Intryga jest jednak zupełnie nowa i niezwykła
– oto tajemniczy zbrodniarz, zwany

Przedwojennym Mordercą, stylizuje swe ofiary na przedwojenną modłę
i pozostawia w upiornych okolicznościach.

Śledztwo zatacza kręgi, kto naprawdę jest ofiarą, a kto mordercą
nie jest pewne, ale pewne jest jedno: śmierć

Michaśki ma uwieńczyć dzieło mordercy.

Książka nie jest jednak typowym kryminałem – to proza olśniewająco
dygresyjna, pełna osobliwego (i w tym

przypadku wyjątkowo czarnego) humoru, zaskakujących obserwacji, niespodziewanych
puent. Innymi słowy

„Zbrodniarz i dziewczyna” to być może jedyny kryminał
na świecie, w którym dygresje nie tylko nie przeszkadzają, ale przeciwnie:
chcemy jeszcze!