Zakazany dziennik Valerii C.

Zakazany dziennik Valerii C.

Arcydzieło Alby de Céspedes, której twórczość inspirowała współczesne autorki, m.in. Elenę Ferrante. „Zakazany dziennik Valerii C.” to historyczne świadectwo epoki i hołd dla pre-feministycznej generacji, która miała decydujący wpływ na późniejsze przemiany.

„Bardzo źle zrobiłam, kupując ten zeszyt. Ale już za poźno, by tego żałować, co się stało, to się nie odstanie”.

Z tymi słowami zaczyna swój dziennik Valeria Cossati, bohaterka powieści, kobieta z klasy średniej we Włoszech lat pięćdziesiątych. Ma nieco ponad czterdzieści lat, dwoje dorosłych dzieci, męża obojętnego na jej potrzeby i pracę biurową, którą wykonuje bez widocznej pasji. Valeria jest pochłonięta rytmem „naturalnym” codzienności małomiasteczkowej, przytłoczona, niemal nie zdając sobie z tego sprawy, swoimi rolami żony, matki, urzędniczki. Pewnego dnia jednak, pod wpływem impulsu, który sama uważa za nierozsądny i niewytłumaczalny, kupuje zeszyt, w którym zaczyna zapisywać drobne wydarzenia i refleksje. W „zakazanej” przestrzeni pisania Valeria odkrywa ukryte konflikty, które przenikają jej życie, stłumione aspiracje, skrywane urazy; daje wyraz wewnętrznemu życiu, które przez lata było uśpione, wyraża swoją indywidualność, wyraźną świadomość ujawnioną przez gesty i myśli codziennego życia.

„Potężna" The New Yorker

„Genialna” The Wall Street Journal

„Silna, klarowna i moralnie zaangażowana” The Washington Post

„Subwersyjna” The New York Times Book Review

„Niezwykła historia” Publisher’s Weekly (recenzja wyróżniona gwiazdką)

„De Céspedes zręcznie ukazuje rosnącą przepaść między coraz bardziej rozpaczliwym życiem wewnętrznym Valerii a rolami, które czuje się zmuszona odgrywać. Wstrząsający, sardoniczny obraz kobiety uwięzionej w pułapce społecznej” Kirkus Reviews

„Zakazany dziennik to przewrotne oskarżenie instytucji małżeństwa i konfliktu pokoleń – równie aktualne dziś, jak i w powojennych Włoszech” Michael Magras, Shelf Awaren