Ruchome cele

Atwood jest mistrzynia? formy i wielowymiarowos´ci. Dała sie? poznac´ jako autorka poezji, polemik politycznych, scenariuszy filmowych, a nade wszystko zro´z˙nicowanej i wyrafinowanej prozy: od powies´ci, przez teksty science fiction, sagi historyczne po powies´ci graficzne, teksty krytycznoliterackie i filmowe. Jedno, czego nie napisała, to autobiografia. I to włas´nie zbio´r esejo´w Ruchome cele moz˙emy nazwac´ przewrotna? i symboliczna? autobiografia?. Dla wytrawnych czytelniko´w Atwood ta ksia?z˙ka be?dzie wspaniała? zagadka? intelektualna?.

Autorka daje tu niebywały popis erudycji, wszechstronnos´ci i jednoczes´nie skłonnos´ci do literackich gier, dystansu i ironii. A wszystko jest inkrustowane historiami z jej pisarskiej drogi. „Nie jestem naukowczynia? ani historyczka?, lecz pisarka? i poetka?, a tacy ludzie jak ja słyna? z tego, z˙e do lektury podchodza? subiektywnie” – pisze Margaret Atwood i tym samym przekazuje czytelnikom klucz do swojej two´rczej wyobraz´ni. Trudno lepiej poznac´ autora niz˙ przez pryzmat lektur – sama bowiem zaznacza, z˙e pisanie bierze sie? z czytania.