Rozkład Jazdy. Dwadzieścia lat literatury Dolnego Śląska po 1989 roku

Rozkład
jazdy to książka, która nie ma odpowiednika. Wprawdzie lokalnych antologii
literackich rocznie wydaje się w Polsce dziesiątki, ale w ciągu ostatnich
dwóch dekad nie powstał wśród nich projekt o podobnym rozmachu. Wydana
przez Fundację im. Tymoteusza Karpowicza książka prowokuje do refleksji
nad pojęciem lokalności i jest próbą odczarowania tej kategorii.
Bo i literatura w wymiarze lokalnym jest najczęściej nacechowana negatywnie,
jako rzecz drugiego sortu. Jak się okazuje, niesłusznie.

Publikacja
łączy akademicką perspektywę krytycznoliteracką z tekstami
o zacięciu eseistycznym, a podbudowana została bogatym materiałem
faktograficznym. Jednocześnie koncepcja Rozkładu jazdy zakłada obszerne
przedstawienie najważniejszych sylwetek autorów związanych z Dolnym Śląskiem
(wśród nich m.in. Marek Krajewski, Zbigniew Kruszyński, Olga Tokarczuk,
Michał Witkowski), ale równie ważne jest przypomnienie pisarzy ważnych,
ale nieco zapomnianych (np. Jerzy Łukosz, Marcin Hamkało czy Krzysztof
Śliwka). To zarazem próba możliwie kompletnego przeglądu najciekawszych
zjawisk, które realizowały się w tej części Polski.

Polska
literatura potrzebuje interesujących podsumowań, błyskotliwych szkiców,
rzetelnych syntez i dobrze skrojonych antologii. Rozkład jazdy. Dwadzieścia
lat literatury Dolnego Śląska po 1989 roku wypełnia lukę w tej
materii. Przynajmniej na jakiś czas.