Pedagogia przeżycia estetycznego w wychowaniu człowieka jako osoby

Praca monograficzna
Jadwigi Lach-Rosochy […] wyraźnie wpisuje się w jakże potrzebną
dzisiaj dyskusję wokół miejsca przeżycia estetycznego w szeroko
pojmowanej działalności edukacyjnej. Mamy tutaj do czynienia z kolejnym
znaczącym głosem uzasadniającym tezę, że tylko taka pedagogika,
która uzna przeżycie estetyczne za fundament doświadczenia osobowego,
może uchronić wychowanie przed jednostronnością i skutecznie
wspierać wychowanka w nieustannym dowiadywaniu się o sobie. Autorce
[…] nie chodzi jedynie o to, aby przywrócić sztuce należne jej
miejsce w procesie nauczania i wychowania; […] pokazuje, że bez wrażliwości
estetycznej, która [...] idzie w parze z wrażliwością moralną,
trudno sobie wyobrazić autentyczną komunikację między ludźmi
na wszystkich płaszczyznach życia społecznego i politycznego. Nie
byłaby to bowiem komunikacja między osobami, ale jedynie komunikacja
między rolami społecznymi. Ludzie, którzy zostali pozbawieni możliwości
rozwijania wrażliwości estetyczno-moralnej, nie są zdolni do samorealizacji,
a jedyną zasadą, którą stosują w życiu, jest […]
konkurencja. […] Z jednej strony coraz to nowe formy sztuki wprowadzane
są w ogólnoświatowy obieg, a z drugiej – jak sugeruje David Harley
– mamy do czynienia z fermentem, niestabilnością i przelotnością
postmodernistycznej estetyki. […]

Autorka dokładnie nakreśliła kierunek badań przez przyjęcie
podstawowych założeń pedagogiki antropologicznej. […] Wielką
zaletą […] jest wybór metody badań. Idiograficzne podejście
do badanej problematyki pozwala na przełamanie wszelkich schematów poznawczych,
co nie oznacza wcale zerwania z możliwościami logicznej analizy danych.
[…] Wnioski z przeprowadzonych badań potwierdzają główną
tezę pracy – przeżycia estetyczne odgrywają ważną
rolę w budowaniu struktury aksjologicznej człowieka jako osoby. Wspieranie
wychowanków w procesie odkrywania ich możliwości na płaszczyźnie
estetycznej samorealizacji przyczynia się niewątpliwie do budowania
społeczeństwa osób.

W ogólności
książka jest spójna, erudycyjna, aktualna i napisana z pasją badawczą.

Z recenzji
dr. hab. Andrzeja Murzyna, prof. UŚ

Praca niniejsza powstała w przekonaniu, że sensowna implementacja przeżyć
estetycznych w proces edukacyjny stwarza szansę realizacji tak ambitnie określonych
zamierzeń. Przeżycia estetyczne, jak dowodzą tego badania dawniejsze
i współczesne, są poznaniem szczególnego rodzaju, dotykają tajemnic
życia i odkrywają rzeczywistości ukryte, przynoszą zrozumienie
dla rzeczy zwyczajnych i niezwyczajnych, dla zjawisk typowych i nietypowych, dla
zdarzeń przewidywalnych i nieprzewidywalnych. Kierując uwagę człowieka
w przyszłość, przezwyciężają egoistyczne i krótkowzroczne
zapatrzenie w siebie i angażują w działania wykraczające poza
doraźne potrzeby życiowe, skłaniają do angażowania się
w urzeczywistnianie wartości, które obiecują uczynić świat
piękniejszym i doskonalszym, a podmiot owych przedsięwzięć
– kimś wyjątkowym...