Ortodoksja Chaos

Coraz rzadsze są książki,
w których treść idzie w parze z formą; nie wystarczy mieć coś
do powiedzenia, trzeba jeszcze umieć to przekazać. Książki profesora
Nalaskowskiego od lat niezmiennie intrygują, lekkością formy i celnością
spostrzeżeń przywołując najlepsze tradycje polskiej eseistyki.
Z Profesorem można się zgadzać lub nie, można dyskutować,
popierać lub zwalczać, ale, przede wszystkim, trzeba go czytać. Najnowszy
zbiór, zatytułowany (jakże obiecująco…) Ortodoksja i chaos,
jest przede wszystkim doskonałą lekturą, lekturą przewrotną,
gdyż zafascynowany Czytelnik bezwiednie ulega czarowi autorskiego wywodu, kwestie
merytoryczne odsuwając na boczny tor. A niesłusznie. Profesor Nalaskowski
porusza tematy nie tylko ważne (m.in. reforma edukacji), ale i kontrowersyjne
(tzw. kwestia żydowska, wychowanie do życia w rodzinie i wiele innych),
przy czym niejednoznaczność jest tu cechą najbardziej pożądaną,
gdyż, z racji swej natury, pobudza do myślenia, a o to Profesorowi najbardziej
chodzi.