Kobiety.

Kobiety to już nawet nie osobny rozdział w życiu Charlesa Bukowskiego
- to cała książka, której pierwsze zdania brzmią:

'Miałem pięćdziesiątkę na karku i od czterech lat nie byłem
w łóżku z kobietą. Nie miałem żadnych przyjaciółek.
Kobiety widywałem jedynie na ulicy lub w innych miejscach publicznych, lecz
patrzyłem na nie bez pożądania, z poczuciem, że nic z tego nie
będzie. Onanizowałem się regularnie, ale myśl o jakimkolwiek
związku z kobietą - nawet nie opartym na seksie - była mi obca.'

Po czym następuje blisko trzysta stron poświęconych głównie
opisom zbliżeń z imponującą liczbą partnerek. Kobiety pociągały
autora z siłą, która pozbawia mężczyzn nie tylko rozsądku,
ale i instynktu samozachowawczego. Czasem uważał je za modliszki, przystawał
jednak na każde ryzyko, byle tylko dokonać kolejnego podboju. Nawet czytelnicy,
których mogłaby razić nadmierna dosadność opisów, nie rozstaną
się z tą książką w połowie.