Kartki z pamiętnika młodej mężatki

Warszawy czar i Kazio-talizman, czyli o przewrocie majowym z perspektywy hotelowego
okna. Magdalena Samozwaniec przedstawia beztroską Mimi Bigourdan, a właściwie
Mimi przedstawia się sama: „Postanowiłam pisać pamiętnik,
aby utrwalić swoje wrażenia pierwszych dni w Polsce po długoletnim
pobycie w Paryżu'. Mimi kocha Warszawę, przyjaciel Kazimierz mówi o miłości,
pamiętnik kipi emocjami i skrzy się humorem.

Wrażeń jest bez liku, a wszystko szalenie zabawne. „Zwyciężamy.
Wciąż słyszę okrzyk na cześć naszych wodzów. Tłum
ludzi przeszedł pod oknami Bristolu, śpiewając piękną pieśń:
Nie damy ziemi skąd nasz ród. O, nie, nie damy! Jest to wzniosłe i porywające.
Przyłączyłam się w duchu do śpiewających. W dali słychać
grzmot nieustanny armat, bomb i kartaczy. Moja niesłychana odwaga wprost mnie
przeraża. Ce sang froid!'
Zaskoczona wydarzeniami Mimi na swój sposób
interpretuje sytuację obserwowaną przez szyby hotelu Bristol (a jeszcze
do tego uruchamia wyobraźnię). Rzecz o przewrocie majowym z 1926 roku
- niezwykle przewrotnie.
A poza tym o doktorach, kokietowaniu i bólu istnienia.
Ot, problemy młodej mężatki.
Posłowie do książki
napisał znany publicysta Jan Wróbel.