Historia niebyła kina PRL

Zbigniew Cybulski nie zagrał Maćka Chełmickiego.
Ten świetny aktor ciągle czeka na właściwą rolę...

Powstała w 1951 roku filmowa adaptacja Popiołu i diamentu nie dość
zadowala socrealistyczną krytykę, ale jednak spełnia oczekiwania
peerelowskich władz. Jak pisze prasa, za dużo w grze Aleksandry Śląskiej
(kreującej postać Krystyny) „zbędnego liryzmu, a za mało
powagi świadomej swych celów, przyszłej - liczymy na to - towarzyszki”.
W postać Chełmickiego wciela się udanie Tadeusz Janczar, reżyseruje
- Antoni Bohdziewicz...

Książka nie tylko bada niezwykłe losy trzynastu niezrealizowanych
projektów filmowych, stara się także zrekonstruować kinowe dzieła.
Styl Tadeusza Lubelskiego przeobraża się, by odzwierciedlić głos
krytyka, który mógłby opublikować recenzję konkretnego filmu.
Który
z filmów Andrzeja Wajdy okazałby się najważniejszy w jego dorobku:
Jesteśmy sami na świecie? Przedwiośnie? A może
Powołanie?

Czy film Stanisława Barei o Agencie 005 w Warszawie byłby pierwszym
szydzącym z PRL-u dziełem tego reżysera?

Czy polsko-francuski film Wojciecha Hasa Osioł grający na lirze
podbiłby Europę?

Historia niebyła kina PRL to wspaniały wykład o skomplikowanej
polskiej historii, kulturze PRL-u i niezrealizowanych twórczych planach największych
polskich reżyserów.