Dziunia

Jakbyś się czuła, gdybyś była dzieckiem nastoletnich
rodziców, którzy, nieuświadomieni i beztroscy, spłodzili cię przez
przypadek (wstyd i hańba)? I gdyby nikt, albo prawie nikt, cię nie potrzebował
ani nie kochał? I czy zły dotyk bolałby cię przez całe
życie? (Przecież to tylko dotyk, wielkie rzeczy.)

Nie jest łatwo być Dziunią, akceptowaną tylko przez dziadków
od strony matki, niekochaną przez rodziców, znienawidzoną przez Dziadostwo
Pułkownikostwo. Ach, przepraszam, bardzo kocha ją stary profesor, za
przyzwoleniem żony organizujący ciche schadzki w piwnicy. Dotknąć
trzynastoletniego ciała to przecież nie grzech....

Dziuna to zarazem wstrząsająca i pełna humoru historia dziewczynki,
która zdecydowanie nie ma lekkiego życia, ale zawsze stara się radzić
sobie z trudnościami przy pomocy przenikliwej inteligencji i śmiechu,
chociaż nierzadko jest to śmiech przez zaciśnięte zęby.