Dziewczyna z poczty

Dziewczyna z poczty to ostatnia powieść Stefana Zweiga. Po raz pierwszy
ukazała się w 1982 roku, czterdzieści lat po śmierci pisarza,
staraniem niemieckiego wydawcy, który scalił rozproszone fragmenty rękopisów.

Lato 1926, Austria pogrążona w kryzysie po pierwszej wojnie światowej.
Christine znajduje skromną posadę na wiejskiej poczcie. Wszystkie dni
wyglądają tak samo: adresowanie kopert, przybijanie stempli, sortowanie
listów, opieka nad chorą matką. Monotonia, nuda, beznadzieja, z rzadka
przerywane terkotem telegrafu. Ale jeden telegram potrafi zmienić całe
życie.

Pewnego dnia Christine niespodziewanie dostaje od bogatej ciotki z Ameryki zaproszenie
na wakacje w szwajcarskim kurorcie. Onieśmielona pojawia się w wielkim
eleganckim hotelu i z pomocą krewnej wkracza w dotąd niedostępny
świat, w którym wszystko jest w zasięgu ręki, a życzenia spełniają
się, zanim się je wypowie. Jako arystokratka Christiane von Boolen dziewczyna
z poczty podbija serca hotelowych gości. Oddaje się wyrafinowanym rozrywkom
w elitarnym towarzystwie, odkrywa swoją młodość i urodę.

Zazdrość i intrygi sprawiają jednak, że na jaw wychodzi jej
prawdziwa tożsamość. Pryska oszałamiający czar przemiany.
Christine wraca do szarej codzienności, z którą nie będzie się
już umiała pogodzić. Dlatego gdy pewnego dnia pozna Ferdinanda, jeszcze
bardziej rozgoryczonego życiem niż ona, nie zawaha się przystać
na jego szalony plan.

Dziewczyna z poczty to dużo bardziej poruszająca, wartościowa i przyjemna
lektura niż niejeden współczesny bestseller.

„London Evening Standard'

Zweig z czułością i przenikliwą bezpośredniością
opisuje zmysłowe przebudzenie duszy od dawna pozostającej w niewoli finansowego
i emocjonalnego ubóstwa.

„The Guardian'

Wielka powieść o nadziei i desperacji.

„The Observer'

Dziewczyna z poczty to znakomity portret ludzkiej psychiki - świata niepokoju,
niepewności, melancholii i rozpadu.

„The Telegraph'

Fascynująca analiza wpływu historii na życie jednostki.

„The Financial Times'

W Dziewczynie z poczty Zweig opisuje codzienne życie językiem, który przenika
równocześnie umysł i serce.

„The Spectator'

Język Zweiga jest bezpośredni i precyzyjny, zarazem mocny i delikatny,
[...] rześki niczym górskie powietrze.

„The Literary Review'

To baśń o Kopciuszku przeniesiona w realia Austrii tuż po I wojnie
- przegranej, upokorzonej i biednej.

Tę historię, która przecież ma w sobie coś z powieści kuchennej,
Zweig nasyca brutalnymi obyczajowymi i psychologicznymi szczegółami sprawiającymi,
że do dziś nie straciła drapieżności. Dziś, w świecie
równie rozwarstwionym społecznie, a za sprawą mediów jeszcze brutalniej
atakującym nas obietnicami bez pokrycia, ta historia o rozbudzonych, ale niemożliwych
do zaspokojenia aspiracjach, nabiera nieoczekiwanej aktualności.

Gazeta Wyborcza, Juliusz Kurkiewicz

Są takie książki, które poruszają umysł, dotykają
duszy, rozpalają zmysły, sprawiają, że nie można się
od nich oderwać. Dziewczyna z poczty z pewnością do nich należy.

www.sokrates0313.blogspot.com

Zweig świetnie portretuje ludzką psychikę, potrafi oddać rozedrganą
świadomość bombardowaną przez setki bodźców.

Polityka, Krzysztof Cieślik

Najważniejsze w powieści nie są perypetie młodej kobiety, ale
całe tło społeczne międzywojennej, pogrążonej w kryzysie
ojczyzny Hitlera naszkicowane zręcznym piórem wielkiego realisty. Idąc
wytyczonym przez Balzaka w cyklu Komedia ludzka szlakiem Zweig ukazuje pokolenie
rozczarowanych młodych ludzi, którzy pozbawieni nadziei i uwięzieni w
życiorysach bez przyszłości, marzą o wielkiej rewolucji albo
chociaż o spektakularnej szansie, która zmieni ich życie.

Kultura.onet.pl, Damian Gajda

Karolina Niedenthal - germanistka i tłumaczka literatury niemieckiej, autorka
m.in. przekładów U nas wszystko dobrze A. Geigera, Na wieży G. Hoffmana,
Cesarza Ameryki M. Pollacka i Lektora B. Schlinka. W latach 1987-1993 w wiedeńskim
Instytucie Nauk o Człowieku prowadziła projekt dotyczący tłumaczeń,
obecnie mieszka i pracuje w Warszawie.