27, czyli śmierć tworzy artystę

27 to liczba niezwykła, magnes ciemności, który nadprzyrodzoną
siłą przyciąga utalentowanych artystów ku czarnemu otworowi śmierci
. Tak przynajmniej wydaje się dobiegającej tego wieku Angie, której
jedynym pomysłem na życie jest stworzyć epokowe dzieło i umrzeć.
Jak Kurt Cobain, Jimi Hendrix, Janis Joplin itd., itd. Angie dokładnie wie,
czego nie chce napisać, ale nie wie, co napisać chce. W poszukiwaniu
inspiracji wyrusza na daleką fińską północ, gdzie osiedla
się obok rodziny, która opuściła miasto, żeby wychować
trójkę dzieci w zgodzie z naturą. Oprócz głównej bohaterki i żyjącej
ekologicznie rodziny usłyszymy Pana Prosiaczka, tajemniczą Kasandrę
i samochód, który rejestruje wszystkie dialogi. Wielość perspektyw składa
się na gatunkowy kolaż trochę tu komedii i farsy, trochę tragedii.
Ironia i dystans łagodzą niepokój bohaterów, ich obsesje Salmela obraca
w satyrę, a czułość miesza z ciętym dowcipem.